Boekentips van auteurs #6

Foto’s van auteurs (zie volledige credits hieronder)

De laatste dag van de Boekentips van auteurs staat voor je klaar! Het was een enorme klus, maar ik heb genoten van alle tips. In deze laatste vertellen auteurs je over hun favoriete boek. Laat je inspireren!

De favoriet van Anika Rooke: Spijt – Carry Slee

Waarom is dit je favoriete boek?

‘Lezen is net als schrijven een basisbehoefte voor mij. Als kind was ik al lid van de plaatselijke bibliotheek en elke zes weken mocht ik weer met een nieuwe stapel boeken naar huis toe. Ik vond het geweldig om me onder te dompelen in andere werelden en kennis te maken met bijzondere personages en hun missie. Zo las ik bijna alle delen van ‘Pinkeltje’. Geweldig vond ik die avonturen die hij beleefde. Het gaf me ook inspiratie om zelf aan de slag te gaan. In groep zes scheef ik hele schriften vol met fictieve verhalen en in de eerste klas van de middelbare school kwamen er zelfs complete musicals uit mijn pen zetten.

Ik was veertien toen ik per toeval op het boek ‘Spijt’ van Carry Slee stuitte. Ik zat slecht in mijn vel, was depressief en worstelde met het leven. De achterflap sprak me onmiddellijk aan. Het boek ging over een jongen – Jochem – die gepest werd en het leven niet meer zag zitten. Dat gegeven schepte onmiddellijk een band. Ik las het boek in een avond uit en huilde tranen met tuiten. Dit boek raakte me op verschillende manieren. Enerzijds voelde ik me zo ontzettend begrepen en gehoord, anderzijds ontstond er door ‘Spijt’ de grote wens om zelf ooit een boek te schrijven en mijn persoonlijke verhaal te vertellen. Alsof er een vuurtje diep in mij begon te branden. In 1998 werd het boek terecht bekroond met de Prijs van de Jonge Jury en in 2013 kwam de gelijknamige film uit.

Carry Slee heeft de gave om actuele maatschappelijke problemen als pesten, eetstoornis, depressie, misbruik, drugs, alcohol, sexting, etc. in haar (jeugd)boeken aan de kaak te stellen en het voor een groot publiek begrijpelijk te maken. Ik verslond haar boeken. Eén voor één maakten ze diepe indruk op mij, ook toen ik allang geen tiener meer was. Maar met ‘Spijt’ begon het ooit allemaal en daarom zal dat altijd mijn favoriete boek blijven.’

Ik ben Anika (41) en mijn eerste boek is vorig jaar oktober verschenen bij Avenir Publishing. Ja, dat vuurtje van toen is blijven branden, ook al heb ik er keihard voor moeten strijden. Op mijn 18e kreeg ik namelijk de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis en veranderde mijn leven radicaal. 'Over the borderline' gaat over mijn leven met borderline en hoe ik door zestien jaar intensieve therapie weer de weg naar boven vond. Ik heb al heel wat mooie reacties mogen ontvangen op dit persoonlijke relaas over daadkracht, acceptatie en vechtlust. Ook ben ik beschikbaar voor lezingen en gastlessen over borderline.


De favoriet van Eveline Broekhuizen: Extreem luid & ongelooflijk dichtbij – Jonathan Safran Foer

Foto Eveline Broekhuizen: Lia Remmelzwaal

Waarom is dit je favoriete boek?

‘Mijn favoriete boek allertijden is ‘Extreem luid & ongelooflijk dichtbij’ van Jonathan Safran Foer. In dit boek volgen we de negenjarige Oskar die zijn vader is verloren tijdens de aanslagen op 9/11. Toevallig vindt hij een sleutel en hij denkt dat zijn vader hem hiermee iets heeft willen nalaten. Zo start een zoektocht door de stad New York. 

Dit is mijn favoriete boek, omdat het perspectief van Oskar zo goed wordt neergezet. Je gaat helemaal mee in zijn belevingswereld, vol kinderlijke logica en verbazingwekkend volwassen ideeën (zo bedenkt hij dat een groot net over de stad mensen had kunnen redden die uit de WTC-torens sprongen). Zijn unieke blik op de wereld is veel subtieler neergezet dan in de film. En natuurlijk is het boek beter dan de film! Ook omdat het heel speels is vormgegeven. Het bestaat niet alleen maar uit tekst, maar ook uit foto’s, pagina’s waarop verschillende kleuren pen zijn uitgeprobeerd, pagina’s met maar één zin, omcirkelde woorden of doorgestreepte zinnen. Het is echt een boek om van te houden!’

Ik ben Eveline Broekhuizen, auteur van 'Zonder verwachting'Dit autobiografische boek gaat over mijn kinderwens. Vanaf het moment dat ik besefte dat ik moeder wilde worden - maar mijn toenmalige partner niet - naar het moment dat mijn huidige partner en ik besloten aan kinderen te beginnen - een belofte die in mijn ogen belangrijker is dan een huwelijk - en de jaren daarna, waarin het goede nieuws uitbleef en we startten met een fertiliteitstraject. Het boek gaat over hoop en teleurstelling, wachten en oké zijn met het ongemak, jezelf kwijtraken en keuzes maken vanuit je hart.


De favoriet van Melina Ekic: In de Ban van de Ring – J.R.R. Tolkien

Waarom is dit je favoriete boek?

‘Dit is het eerste boek dat echt bij me is gebleven sinds de eerste keer dat ik het las. Ik kwam er het voor het eerst mee in aanraking in mijn tienerjaren, en sindsdien probeer ik het elk jaar opnieuw te lezen. Ik was, en ben, ontzettend onder de indruk van de wereld die Tolkien geschapen heeft en die op de bladzijden tot leven komt. Dwergen, zwaarden, liefde, elven, onwaarschijnlijke vriendschappen – wat wil een mens nog meer? Toen ik dit boek las, was het voor het eerst dat ik compleet opging in het verhaal. Pagina na pagina is het een kleine ontsnapping aan de werkelijkheid. Het was ook het boek dat de wens in mij tot leven wekte om zelf ooit te gaan schrijven, want wat kan er mooier zijn dan iemand mee te voeren naar een andere wereld?’

Ik heb een feelgood novelle geschreven, 'Zomerbries: Een zinderend liefdesavontuur op Aruba'. Daarnaast is een kort verhaal van mijn hand verschenen in de verhalenbundel 'Verraad'.


De favoriet van Sofie Delporte: Waar zijn de wolken – Suzanne Grotenhuis

Foto Sofie Delporte: Johan Jacobs

Waarom is dit je favoriete boek?

‘Waar zijn de wolken’ van Suzanne Grotenhuis is het boek dat recent het meeste indruk op mij heeft gemaakt. In een reflectieve en associatieve stijl beschrijft de auteur haar ervaringen de eerste maanden na de geboorte van haar zoontje. Uitgeput en eenzaam, met de baby in een draagdoek op haar buik, wandelt ze dagelijks hetzelfde rondje door het park. Het is een rauw verhaal over eenzaamheid dat tegelijk verrassend licht en grappig is. Suzanne Grotenhuis houdt de lezer een spiegel voor door zich hardop vragen te stellen bij een maatschappij waarin weinig ruimte is voor verdriet en angst, waarin wordt verwacht dat iedereen zijn problemen zo snel mogelijk zelf oplost door ‘grenzen te stellen’, ‘dingen los te laten’ en ‘aan zichzelf te werken’. We moeten nu eenmaal door. Terwijl herstel gewoon tijd vraagt, en vooral steun van de mensen om je heen. De vele goedbedoelde adviezen van vrienden en familie ‘dat ze goed voor zichzelf moet zorgen’ helpen haar niet, integendeel, die bezorgen haar het gevoel dat het probleem bij haar zelf ligt en dat ze het allemaal fout aanpakt. Het zijn de toevallige ontmoetingen in het park die haar op de been houden. Naar buiten gaan, contact maken met voorbijgangers en ontdekken dat we misschien allemaal een beetje eenzaam zijn. De nood aan verbinding echoot door alle regels heen. Een herkenbare nood, waar ook de personages in mijn eigen boeken mee worstelen. Ondanks de thematiek is dit geen zwaar boek. De verteltoon is afwisselend laconiek, teder, scherp en brutaal. De bijzondere schrijfstijl met korte afgekapte zinnen, zonder leestekens en veel witregels is apart, maar leest vlot.’

Sofie Delporte studeerde geschiedenis en werkt als bibliothecaris, zo ongeveer de leukte job ter wereld vindt ze zelf. Vijf jaar werkte ze aan haar thrillerdebuut ‘Ik kan je redden’. Daarin gaat inspecteur Olivia Leroy op zoek naar de identiteit van een vermoorde vrouw terwijl ze ook haar eigen leven op orde probeert te krijgen. Het boek werd genomineerd voor de Knack Fred Braeckman Award, bekroond met de Thrillzone Award voor beste Nederlandstalige thrillerdebuut en staat momenteel op de Shortlist Hebban Thrillerprijs 2024. In mei verschijnt ‘Zwijgen is bitter’ de tweede Olivia Leroy-thriller.


De favoriet van Suzanne van Bilderbeek: Daisy Jones & The Six – Taylor Jenkins Reid

Foto Suzanne van Bilderbeek: Joy van der Valk

Waarom is dit je favoriete boek?

‘Daisy is het soort vrouw dat je laat zien dat je altijd achter je eigen creaties moet staan. Hoe moeilijk het soms is in de wereld om je plekje te veroveren, uiteindelijk kom je er wel. Het maakt niet uit wat anderen van je vinden, je bent niet op de wereld gekomen om te doen wat anderen van je verlangen, maar juist om in je eigen potentieel te staan.’

Mijn nieuwste serie is de 'Bevrijd me'-serie. Een prachtige trilogie over Alessa en Matthew. Hoe zij in een totaal ander leven samenkomen en meer met elkaar gemeen lijken te hebben dan ze hadden gedacht.
Mijn allereerste baby's, is de duologie 'Zolang je van me houdt' & 'Zolang je bij me blijft'. Een hartverscheurend verhaal over liefde, liefhebben, vergeving, jezelf en elkaar terugvinden.

De favoriet van Sylvia Lucia Harrisson: Frida Klein-serie – Nicci French

Waarom is dit je favoriete serie?

‘Mijn favoriete boeken, want ik heb niet een bepaald favoriet boek, is de serie van Nicci French. Met name de reeks die gaat over psychologe Klein. Ook de vier in het Nederlands vertaalde boeken van de Zweedse schrijfster Karin Wahlberg, behoren tot mijn favorieten. Beide series zijn psychologische thrillers net zoals mijn eigen nieuwste boek ook een psychologische thriller is.’

‘In de ban van de zonde,’ is mijn eigen geschreven boek dat ik in januari 2024 uitgaf bij uitgeverij Ellessy. In deze beklemmende detective beschrijf ik de moord op een voormalige directrice van een jeugdzorginternaat. Kort daarna wordt ook de schoolpsychologe onder mysterieuze omstandigheden dood aangetroffen. Het rechercheteam ontdekt een netwerk van georganiseerde illegale adopties, wat leidt tot het ontrafelen van geheimen en een vervagende grens tussen recht en onrecht. Het verhaal kent onverwachte wendingen en het wordt een race tegen de klok om de waarheid te onthullen.

Het is in spannende en zeer toegankelijke stijl geschreven. Sylvia Harrisson is een Nederlandse auteur. Ze heeft meerdere boeken geschreven. (Recensie Biblion.) Naast mijn boeken schrijf ik iedere maand een dorpsroman. Deze romans schrijf ik voor een uitgeverij en ik verkoop mijn rechten van het verhaal. Het schrijven van deze dorpsverhalen is een fijne tegenhanger, waar ik vooral veel humor en ontspanning in vind. Echter, het lezen en schrijven van psychologische thrillers is mijn stokpaardje. Het gedrag van mensen boeit me. Wat voelen ze? Bepaalt het verleden hun gedrag en gedachten? Wat doet een kerkelijke opvoeding met hen? Tot hoever gaan hun daden? Waar liggen hun grenzen? In deel twee van de ‘Zara Novet-serie,’ zullen de psychiatrie, psychologen, opvangcentra en internaten ook weer centraal staan. Verhalen schrijven was altijd mijn passie. Als kleuter 'las ik voor,' vanaf een plaatje. Ik kon er uren over fantaseren. Op de basisschool vouwde ik een bladzijde uit mijn schrift vier keer dubbel, knipte het geheel los van elkaar en naaide het aan de cover vast, een iets dikker,

gekleurd papier. Daarna schreef ik een kort verhaal en maakte de omslag. Mijn eerst gemaakte boekje overhandigde ik als zesjarige aan mijn tante, die zelf behept was met een kleurrijke fantasie. Zij nam het met een buiging aan en overtuigde mij dat ik later schrijfster zou moeten worden. De non, die ons leerde schrijven in de eerste klas van de basisschool, deelde regelmatig papier uit om een verhaal te schrijven. Ik hoorde de andere kinderen om mij heen kreunen en steunen, terwijl ik om meer papier vroeg. Ook zij vond dat ik schrijfster zou moeten worden. Hoewel het mijn droom bleef om schrijfster te worden, durfde ik niet. De angst voor afwijzing, kritiek of de eventuele bijbehorende aandacht die het zou kunnen geven, deden mij een stap achteruit zetten. Via een andere schrijver kwam een verhaal van mij, in het jaar 2003, bij een uitgever terecht. Deze overtuigden mij er van dat ze mijn verhalen graag uit te wilden geven. Zo rolde ik erin en sindsdien durf ik er echt van te genieten om mijn verhalen op papier te zetten.


De favoriet van Tinka Floor: Vlinders & vriendinnen – Jaclyn Moriarty


Waarom is dit je favoriete boek?

‘Toen deze oproep van Veronique voorbij kwam, reageerde ik meteen (over)enthousiast, maar toen ik na ging denken wat eigenlijk mijn favoriete boek is….. kwam daar niet zo een twee drie één favoriet bovendrijven. Ik ben een lettervreter zoals mijn moeder zegt, die alles leest wat los en vast zit, en ik vind een heleboel boeken prachtig (op mijn website staat een min of meer complete lijst met alles, van schrijvers tot artiesten, waar ik van hou). Maar voor nu ga ik voor de Ashbury/Brookfield-boeken van Jaclyn Moriarty: ‘Vlinders & vriendinnen’, ‘3 meiden en de liefde’ en ‘Het ongelooflijke schooljaar van Scarlett M’Omdat ze volgens mij niet zo bekend zijn, al aardig wat jaartjes oud en nog steeds een groter publiek verdienen. Er zijn er inmiddels nog meer, maar met deze drie ben ik opgegroeid. Het zijn de ultieme, grote-(glim)lach-kleine-traan-troostboeken die ik er vaak bij pak als ik dat even nodig heb. 

De titels en kaften zijn misleidend, ze dekken de lading minder goed dan de Engelse (de boeken zijn Australisch). Want dit zijn zoveel meer dan standaard tienermeidenboeken. Ze bestaan helemaal uit dingen als brieven (rode draad is een penvriendenproject tussen twee vijandige scholen) – inclusief heen-en-weergeschrijf tussen de stemmen in iemands hoofd – en dagboeken, wat origineel is en de personages dichtbij brengt. De humor is subtiel, soms lekker vals en absurd. De boeken gaan over het dagelijkse leven op en rond de middelbare school – verliefdheid, huiswerk, vriendschap, populariteit, buitensluiten -, maar op een lichte manier komen ook zwaardere onderwerpen als rouw voorbij. Voor mij is het een en al herkenbaarheid. Als ik een van de drie moet kiezen (lastig!), zeg ik ‘Vlinders & vriendinnen’, omdat je de onzekere hoofdpersoon Elizabeth meteen in je hart sluit.’

Ik ben Tinka Floor, 29 jaar, schrijver van 'Nasleep' en doordeweeks jurist en onderzoeker. Ik woon in Groningen met mijn vriend en kat Jimmy. Ik hou van koffie, koken, het strand, wandelen in de bergen, muziek, films en series. En lezen en schrijven natuurlijk. Mijn boek 'Nasleep' viert dit jaar zijn 5-jarig jubileum! Floris is vijftien als hij van zijn moeder Marthe hoort wie zijn vader is – Alexander, de wrede opzichter, rentmeester en legerleider die acht jaar geleden na een machtswisseling van landgoed Markenrode is verbannen. Floris gaat naar hem op zoek, maar uiteindelijk gaat het natuurlijk nooit om wat je zoekt. Een wreed verhaal, maar ook een lief verhaal over ouders en kinderen, broers en zussen, mannen en vrouwen, nature en nurture, erbij (willen) horen, vriendschap en liefde. In een middeleeuws-achtige wereld, maar met gevoelens van nu en alle tijden.



Benieuwd naar de boeken uit dit artikel? Bestel de boeken bij o.a. Bol of Bruna of steun de lokale boekhandel! Ook zijn sommige boeken te vinden op Kobo Plus!

Bol AlgemeenBol Algemeen

Hopelijk heb je genoten van deze dag!

Op de hoogte blijven?

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen op Veronique’s Boekenhoekje? Abonneer je hieronder gratis op mijn blog en ontvang meldingen van nieuwe berichten in je mailbox! Meer weten over privacy? Lees dan hier.


Bedankt lieve auteurs!

Dit was hem dan! Het is klaar. De Boekenweek 2024 is echt voorbij… Hoewel het, volgens mij, als je leest altijd een (boeken)feestje is!

Liefs,

Veronique

Dit artikel is niet gesponsord of betaald. Het is mijn eigen enthousiasme. Meer weten over samenwerkingen? Je leest het in de disclaimer.

Dit artikel bevat affiliate links. Koop je via mijn link een artikel (iets anders dan boeken mag ook) dan krijg ik een commissie! Jij merkt er niks van, maar je steunt wel Veronique’s Boekenhoekje. Meer informatie is hier te vinden.

Op zoek naar een proeflezer voor je verhaal? Ook voor korte verhalen of novelles! Meer informatie kun je hier vinden. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Controle *

CommentLuv badge